Kunnen we onze podia en musea anders bouwen?
Waarom bestaan er geen theaters met etalages, waarin – zoals bij de Bijenkorf in Amsterdam – schitterende minidecors je vertellen wat er binnen te doen is? Wat kunnen we leren van Tate Modern in London, waar je zomaar naar binnen kunt lopen omdat de openbare ruimte tot ver in het museum is doorgetrokken? En wat te denken van het nieuwe Wyly Theater in Dallas, waar kantoren, kleedkamers en techniek zo zijn gesitueerd (op hogere en lagere verdiepingen) dat de theaterzaal rondom compleet vrij ligt?
In november starten cultuuradviseurs Johan Idema en Roel van Herpt en architect Sarah Coemans een onderzoek naar de architectonische vernieuwing van podia en musea. De resultaten van ons onderzoek vinden hun neerslag in een publicatie en een discussie tijdens een mini-symposium.

Muziek Theater in Graz (Oostenrijk) ontworpen door het Nederlandse UNStudio. Bron: UNStudio
Het black box en white cube model
Het overgrote deel van onze podia en musea wordt gebouwd volgens het traditionele black box en white cube model. Afgeschermde zalen domineren hierbij de indeling en het ontwerp van het gebouw. Nu zijn goede presentatieruimten essentieel voor podia en musea, maar het black box en white cube model levert vaak ook onnodig introverte cultuurgebouwen op die veel op elkaar lijken. Zou het niet geweldig zijn als onze musea en podia transparanter waren, meer relatie zouden aangaan met de omringende omgeving en meer verschillende functies zouden huisvesten?

Het Black Box en White Cube model
In Beyond the black box and white cube onderzoeken we de mogelijkheden tot vernieuwing in (wat architecten noemen) het programma van musea en podia. Ofwel, het geheel van functies die in deze gebouwen zijn ondergebracht en de wijze waarop. Dat zijn reguliere museum- en podiumfuncties, zoals tentoonstellingsruimten, een theaterzaal, lobby, depot, parkeerruimten of backoffices. Maar ook de voor musea en podia nieuwe(re) functies, zoals horeca, openbare ruimte, retail, crèche, ateliers en wie weet wat nog meer. We onderzoeken hoe deze functies op nieuwe manieren kunnen worden gecombineerd (een restaurant in een tentoonstellingszaal?), geïnterpreteerd (een voor het publiek toegankelijk depot?) of welke nieuwe functies kunnen worden toegevoegd (een crèche in een theater?).
Waarom is dit onderzoek nodig?
De (cultuur)wereld verandert. Musea en podia moeten hierin mee veranderen, willen ze vitaal blijven. Zo hebben bezoekers steeds diversere behoeften bij het bezoeken van cultuur. Dit kan van podia en musea een ander concept, ander aanbod of andere faciliteiten vergen. Ook de kunst en cultuur zelf veranderen: nieuwe en andere kunstvormen (digitaler, populairder, conceptueler, meer crossovers) vragen om een andere wijze van presenteren. De black box en white cube, waar traditioneel theater en kunst het beste tot hun recht komen, zijn prima, maar tegelijkertijd vragen andere kunstvormen om andere ruimten. Ook de rol van musea en podia zelf verandert: nieuwe en andere opvattingen over de positie van podia en musea in de samenleving leiden tot andere ideeën over wat zij wel of niet zouden kunnen doen. En het beleid van musea en podia verandert: andere belangen en andere commerciële mogelijkheden leiden tot nieuwe wensen en ambities. En, last but not least, de architectuur verandert: nieuwe mogelijkheden in technologie, materiaalgebruik en vormgeving leiden tot nieuwe kansen voor het ontwerp van musea en podia.
Al deze ontwikkelingen maken het succes van musea en podia steeds meer afhankelijk van het programma. Oftewel, van een goede selectie, combinatie en interpretatie van de functies die in deze gebouwen (kunnen) worden gehuisvest.
Via de software naar de hardware
De adviseurs van LAgroup hebben uitgebreide kennis van en ervaring met het ontwikkelen van concepten en plannen voor nieuwe musea en podia. Juist met deze inhoudelijke expertise over het aanbod, de makers, de markt, het publiek en het beleid van deze cultuurinstellingen willen naar de architectuur ervan kijken. Het bestuderen van de hardware (architectuur) vanuit het perspectief van de software leidt ons inziens tot een andere manier van kijken. Vanuit dit perspectief is een verkenning van de mogelijkheden tot programmatische vernieuwing bij musea en podia nog niet eerder uitgevoerd. Wij hebben dit onderzoek geïnitieerd vanuit onze betrokkenheid met de cultuursector en vanwege onze mening dat het thema ‘programmatische vernieuwing van musea en podia’ om agendering vraagt. Naast een eigen investering wordt het onderzoek mede mogelijk gemaakt door het Stimuleringsfonds Architectuur.
Voor meer informatie, neem contact op met Johan Idema (johan@LAgroup.nl).