LAblog

Leisure & Arts in steden en gebieden

Doorzichtige openbare wc

Door Stephen Hodes, gepubliceerd op 25 oktober 2009
Don't Miss a Sec van Monica Bonvicini (foto: Flickr Ai binami)

Don't Miss a Sec van Monica Bonvicini (foto: Flickr Ai binami)

Gespot op Science of the Time: “By Dragan Saldziev, Skopje Coolhunt: A mirror-cube in the middle of the city centre. This weird cube, containing a public toilet, has to be very unsettling to use. It’s composed of a one way mirror so you can see out and nobody can see in. Why it’s cool: weird yet cool, great experience though: while you’re having one of the most private moments a human can have, people seem to look right at you while they’re restyling their hair or inspecting their face (also a private moment you can watch without them knowing). Awkward and a fun way of freedom in the same time.”

Het openbare toilet van de Italiaanse kunstenares Monica Bonvicini stond in 2007 op de stoep van het Rotterdamse stadhuis aan de Coolsingel. Het kunstwerk Don’t Miss a Sec!, een toilet in een grote spiegelende kubus, was eerder al te zien in Londen, Bazel en Zürich. Voorbijgangers zien alleen zichzelf in de spiegelwanden. De toiletbezoeker kan zo ongehinderd door het spiegelglas naar buiten kijken.

Tags: - - - - - - - -

    2 Reacties

  • Teun vd Ende

    Er zijn meer opvallende voorbeelden van gelegenheden voor openbaar plassen, lopende van het Rotterdamse metrostation Zuidplein naar Ahoy ontdekte ik dit weekend lichtgevende urinoirs, compleet met vrolijk vormgegeven fotootje van een echt urinoir. ‘s Avonds opent deze hippe plasplek zich voor dronken uitgaanspubliek, overdag sluiten de deurtjes zich desgewenst vanwege mogelijke stank die ervanaf komt.
    Het bedrijfje wat de urinoirs bedacht legt het uit als een oplossing die stedelijke kwaliteit heeft:
    http://www.saniwall.nl/fotossaniwall.html
    Ik vind het een goed idee, en denk dan vooral aan taxi-chauffeurs als doelgroep. Een jaar lang heb ik ze, pal naast mijn tijdelijke atelier vlakbij Delft CS, in ons tuintje zien plassen. Daar kon niemand ze zien, dachten ze. Op een dag (tijdens de lunch nota bene) ben ik naar buiten gerend en heb de viezerik met de Supersoaker op de gevoelige plek nat gespoten. Met het openbaar urinoir naast de taxi-standplaats had de arme chuaffeur toch een betere ‘oplossing’ gehad.