Dank voor je toevoeging, echter stond er al een verwijzing naar dit puike en toegankelijk geschreven artikel…

Thanks!
Ronny

Bedankt voor je reactie. We schrijven (jouw auteur) inderaad beide over dezelfde issues, kennelijk is het een interessant onderwerp en de situatie in Hamburg is een boeiend voorbeeld (daarom gebruik ik dat ook). Ik heb de links naar Metropolis M in het bericht geplaatst. Goed dat je me daar op wees, ik heb beide artikelen niet gelezen. Zo krijgen we toch weer een breder blikveld. Goed ook dat je me op een de discussie in Nederland wijst… met de nieuwe kraakwet en dergelijke gaat er binnenkort een boel veranderen.

Groet, Ronny

Mijns inziens is het (ruimtelijk) beleid gericht op het ontwikkelen van creatieve steden niet per definitie een misvatting. Het is een zeer interessante toevoeging aan de stedelijke economie, het brengt immers meer diversiteit. Zoals blijkt in Hamburg, Amsterdam en – jouw voorbeeld – Milaan tart het met de sociaal ruimtelijke structuren. Het brengt discussie (soms met geweld). Die veranderingen in functies, segregatie, klasse, structuren, normen, waarden, kapitaal geven de dynamiek aan de stad. Je moet die dingen durven veranderen: transitities gaan echter altijd moeizaam.

Echter, de (sociaal) ruimtelijke structuren (met name het ruimtelijk beleid) zijn niet berekend op ‘hypen’ (anders: de politiek is er een van ‘hollen en stilstaan’, we willen het allemaal maar we weten er te weinig van en veel is ‘top down’ benaderd). Doordat er in het begin van de ‘creatieve hype’ onvoldoende kennis beschikbaar was met de betrekking tot de ruimtelijke gevolgen van dit proces (hoewel we voldoende voorbeelden hebben uit het verleden dat sociaal-ruimtelijke hypes leiden tot een soort van ‘revanchistische stad’: gentrification en ook ‘turbo gentrification’ is absoluut geen nieuw fenomeen), heeft de ‘creatieve hype’ geen grens of realistisch perspectief gehad in de ontwikkeling van de sociaal-ruimtelijke structuur van de stad. Het past in het plaatje van competitieve strijd om de ruimte (en mens en bedrijf).

Het idee van de creatieve stad is niet verkeerd, processen van gentrification zijn idem niet per defintie slecht voor een stad, het hypen van een bepaalde theorie en de toepasbaarheid is óók niet slecht. Mijn kritiek richt zich met name op het met oogkleppen op toepassen van een niet volgroeiende theorie: Richard Florida stelt dat min of meer ook in zijn werk en heeft dat onlangs ook (met andere woorden) aangegeven. Experimenteren is prima overigens en nu we het op grote schaal hebben toegepast en op sommige plekken tot verzet stuit moeten we daar alleen maar lering uit trekken.

Cruciaal is dat de stad een mix is. Dynamiek en diversiteit, maar ook statisch en eentonig. Een combinatie van ‘top down’ planologie en ‘bottom up’ weerstand. Ik pleit voor een herbeleving van De Certeau: de planners-eye view gecombineerd met de worms-eye-view.

Ik denk dat ik als geograaf/planoloog geen concreet standpunt in weet te nemen. Daarnaast probeer je als wetenschapper probeer objectief in de discussie te staan, maar dat geeft geen garantie dat dat ook lukt.

Groet, Ronny

Ik denk persoonlijk dat het ‘creative class’-denken nu haar hoogtepunt aan invloed op beleidsniveau en qua investeringen heeft.

Maar eigenlijk zeg je dus dat het huidige beleid tot het ontwikkelen van creatieve steden het tegenovergestelde effect tot gevolg heeft?