domusweb.it

Het Teatro Greco di Siracusa op Sicilië (maps) stamt uit de 5e eeuw v.Chr. en is een van de grootste theaters uit de klassieke oudheid. De laatste jaren nodigt het theater internationale architectenbureau’s uit om nieuwe scenografieën te ontwerpen. Dit jaar tekende OMA voor het spectaculaire ontwerp.

OMA’s scenografie bestaat uit drie tijdelijke elementen of interventies, die nieuwe mogelijkheden bieden voor klassiek theater. Afgelopen vrijdag 11 mei is de scenografie geïnaugureerd met een hedendaagse bewerking van Aeschylus’ Prometheus Ongeboeid.

OMA omschrijft de drie interventies en hun vernieuwing als volgt:

De eerste interventie, de Ring, is een zwevende loopbrug die de halve cirkel van de tribune complementeert. Hierdoor kunnen acteurs op verschillende wijzen op het toneel verschijnen.

Het tweede deel, de Machine, bestaat uit een hellend cirkelvormig platform van zeven meter hoog dat in tweeën gedeeld kan worden en het theater spiegelt. Het roteren van het platform symboliseert het voorbijgaan van de dagen van Prometheus’ marteling. De doorgang die ontstaat door het uit elkaar drijven van de twee cirkelhelften refereert naar de scène waarin Prometheus werd opgeslokt in de ingewanden van de aarde. Tegelijkertijd geeft het de toneelspelers een nieuw entree.

Het Vlot is een cirkelvormig roterend podium voor de acteurs en dansers, centraal gelegen in het theater als een moderne thymele, het altaar dat in de Oudheid gewijd was aan Dionysos.

Vertaling ANP

domusweb.it

Het programma van het Grieks Theater loopt dit seizoen tot en met 30 juni 2012. Naast Aeschylus’ Prometheus Ongeboeid worden ook Euripides’ Bacchanten en Aristophanes’ Vogels opgevoerd.

Het theater zonder interventies - en.wikipedia.org

Bruce Nauman, Untitled (Concrete Staircase). Foto copyright: Alex Fradkin

In Napa Valley, het wijnhart van de USA, bevindt zich een bijzonder kunstcomplex. Wat voorheen een schapen ‘ranch’ was, is in enkele jaren getransformeerd tot een kunstcomplex van internationale allure: de Oliver Ranch.

Verspreid over de ca. 40 hectare grote boerderij vind de bezoeker 18 kunstinstallaties van toonaangevende contemporaine kunstenaars zoals Bill Fontana, Miroslaw Balka en Richard Serra. Enkele van de installaties kun je zien op de afbeeldingen hieronder. Een van de hoogtepunten vormt een enkele honderden meters lange betonnen trap die de bezoeker door de glooiende, groene heuvels op het terrein leidt. Jaarlijks vinden er ook enkele optredens op de ranch plaats, variërend van moderne dans tot aan klassieke muziek. Dit alles tegen het decor van de kunstwerken.

Russian River Bones. Ontwerp van Robert Stackhouse. Copyright foto: Alex Fradkin.

Met haar moderne kunstwerken in een natuurlijke setting vertoont de Oliver Ranch wat overeenkomsten met projecten zoals de Verbeke Foundation in België en (het weliswaar veel grotere) Inhotim in Brazilië. Ook deze projecten tonen op een bijzondere, ruim opgezette locatie moderne kunstwerken van internationale allure. Maar de grootste overeenkomst zit hem misschien wel in dat alledrie de projecten opgezet zijn door liefhebbers die zich met ziel, zaligheid en een grote dosis pragmatisme inzetten.

The Tower. Ontwerp Ann Hamilton. Copyright foto: Alex Fradkin

De grote drijvende kracht achter de Oliver Ranch is de bouwmagnaat Steven Oliver. Begonnen als kleine verzamelaar bouwde hij zijn kunstliefde uiteindelijk uit tot de Oliver Ranch. Zijn achtergrond als bouwer komt zowel hem als de betrokken kunstenaars goed van pas. Zoals de NYtimes aangeeft: “I tell them: you just dream, we’ll figure out how to do it,” said Mr. Oliver, who has a fleet of bulldozers and cranes at his disposal. To install a 245-ton Richard Serra sculpture, he transported a crane from Arizona because California didn’t have one large enough to handle the job. He also reinforced three bridges en route.” Dat is nog eens aanpakken!

Om een bezoek nog persoonlijker te maken: dhr. Oliver leidt de bezoeker in hoogsteigen persoon rond over de ‘ranch’. In ruil hiervoor vraagt hij de bezoeker om $ 50 te doneren aan een beeldende kunstfonds naar keuze.

Richard Serra, "Snake Eyes and Boxcars". Copyright foto: Alex Fradkin.

Deze blog kwam tot stand na een tip van Caspar Mol over de Oliver Ranch. Dit naar aanleiding van onze oproep om mooie, inspirerende projecten aan te leveren voor LAblog.

Ruby was een van de mensen die reageerde op onze oproep voor inspirerende projecten. Zij noemde Villa Augustus, een bijzondere horecavoorziening in een oude watertoren (wiki) en pompgebouw aan de rand van Dordrecht (maps).

Villa Augustus is geopend sinds 2007 en huisvest 37 hotelkamers (waarvan 20 in de watertoren), een café waar je ook seizoensgroeten en -fruit kunt kopen en een moestuin met middenin een restaurant.

Ruby schreef ons:

In Nederland is een van mijn favoriete projecten Villa Augustus in Dordrecht, [opgericht] door de oorspronkelijke eigenaars van Hotel New York. [...] In Dordrecht heeft Villa Augustus gezorgd voor een herontwikkeling van het gebied er omheen, met nieuwe woningen etc.

Villa Augustus is wat ons betreft een mooi voorbeeld van hoe industrieel erfgoed nieuw leven wordt ingeblazen.

De foto’s bovenaan deze blogpost zijn afkomstig van Foursquare. Klik hier voor de foto’s en de vaak enthousiaste recensies.

Radio Royaal, Strijp-S Eindhoven - radioroyaal.be

Hier volgen vijf interessante industriële gebouwen verspreid over Nederland en België die inmiddels een nieuwe functie hebben.

Het Pomphuis in Antwerpen (maps) is bijna 100 jaar geleden gebouwd om een droogdok in de Antwerpse haven droog te pompen. Tien jaar geleden is het hoge art nouveau gebouw, na lange leegstand, weer opengegaan, maar nu als een fraai en aantrekkelijk restaurant en bar.

Het Pomphuis, Antwerpen - woophy.com

In dezelfde periode is het Pompstation in Amsterdam (maps) gebouwd, maar dit keer in de stijl van de Amsterdamse school. In 2010 ging café-restaurant Pompstation open. Een van de verschillen met het Antwerpse restaurant is dat de drie grote pompen onderin de kelder nog steeds door Waternet worden gebruikt.

In 2011 is café-restaurant Stork opengegaan in de machinehal van een oude industriële loods op het voormalige Storkterrein, aan de Noordelijke IJ-oevers in Amsterdam (maps). De loods is voor een groot gedeelte intact gelaten, waardoor het industriële karakter behouden is gebleven. Van scheepsmotorenfabriek naar visrestaurant met een fraai uitzicht over het IJ.

Restaurant Stork, Amsterdam-Noord - restaurantstork.nl

Maar een van mijn ‘all time favourites’ is Hotel de Goudfazant, in een oude garage op een industrieterrein aan ‘t IJ in Amsterdam-Noord (maps). Het is ondanks de naam, geen hotel, maar een groot restaurant waar een industriële sfeer, heerlijk eten, vriendelijke en ongedwongen bediening en gastvrijheid bij elkaar komen.

Hotel De Goudfazant, Amsterdam-Noord - hoteldegoudfazant.nl

En als alles loopt volgens plan, dan opent Hotel de Goudfazant later dit jaar een restaurant onder de naam Radio Royaal in de voormalige machinekamer van Philips op Strijp-S in Eindhoven. Dat belooft wat! (De afbeelding bovenaan deze post toont een van de avonden waarop Radio Royaal heeft proefgedraaid.)

Als groots, industrieel, bijna New Yorks, je aanspreekt, dan zijn dit interessante locaties!

Aurland Lookout - 500px.com

Naarmate men op zoek is naar bijzondere en unieke ervaringen komen er meer plekken in de wereld met een verhaal. Plekken die stof leveren voor wat de Amerikaanse trendwatcher Marian Salzman ‘conversational currency’ noemt. Iets wat je tijdens een etentje, een borrel of vergadering kan vertellen. Iets wat positief op je afstraalt en je status verleent. Salzman zegt dan ook: ‘The ultimate luxury is conversational currency.’

De volgende vier plekken hebben met hoogte te maken en zijn zeker niet geschikt voor mensen die aan vertigo leiden.

Een van de bekendste is de Grand Canyon Skywalk. Sinds deze glazen brug, die 21 meter uitsteekt over het rand van de Grand Canyon, in 2007 open ging, is het bezocht door bijna 2 miljoen mensen.

Grand Canyon Skywalk - trosifol.com

Veel dramatischer is de Walk of Faith die uitkijkt over de bergen van Zhangjiajie Tianmen in China. Deze glazenbrug spant 60 meter op een hoogte van bijna 1.500 meter! Niets voor de timide bezoeker.

Walk of Faith - blogcn.com

En als derde is er de Aurland Lookout in de buurt van Aurland, Noorwegen. Deze lookout van hout en glas biedt een fenomenale uitzicht over de fjorden.

Aurland Lookout - archicentral.com

Maar je kan ook hoog slapen in een bijzonder ‘berghut nieuwe stijl’. Op bijna 3.000 meter aan de Italiaanse kant van Mont Blanc rondom de Freboudze Gletsjer balanceert een tunnelvormig cabine – de New Refuge Gervasutti – die slaapplaatsen biedt aan 12 personen. Het heeft een woon- en eetkamer, een keuken en een glazen wand aan de voorzijde met een pacht uitzicht. En het is voorzien van zonnepanelen op het dak die voor energie (en warmte) zorgen.

New Refuge Gervasutti - leapfactory.it

New Refuge Gervasutti - Marco Destefanis, dezeen.com

>

>

>

>

>

>

>

>

>

>

>

Dit is maar een grijp uit het snel groeiend aantal bijzondere plekken met een hoog ‘wauw’-gehalte. Wij zijn benieuwd naar wat de komend decennium ons gaat brengen, want dit is maar een begin.

mymodernmet.com

Het is zeker innovatief en het geeft zeker een andere kijk op kamperen – de nieuwe Bubbletree iglovormige ‘tenten’ van Franse ontwerper Pierre-Stéphane Dumas. Ze  komen in twee typen,  transparant en halftransparant, en recentelijk zijn deze prefab tenten geplaatst in Bouches-du-Rhone, de prachtige bossen buiten Marseille.

Hoe de temperatuur in de bubbles is in de zomer weet ik niet, maar het ziet er hoe dan ook bijzonder uit en brengt natuur, luxe en kamperen dichter bij elkaar.

Meer afbeeldingingen van de bubbletrees zijn hier te bekijken

Op de website wordt het als volgt uitgelegd:

Plus One Berlin gives you a stylish, ecological hotel space to stay in ‘Kreuzkölln’ [...] and the opportunity to be the ‘plus one’ of a well-connected and knowledgeable local of your choice. As their ‘plus one’ you’re given a one-of-a-kind insight in to Berlin life and can discover a side to the city that only locals see.

The nightly rate of EUR 120 includes accommodation and one experience for every two to three night stay. You can take your pick from 28 locals and choose when you want to hang out with them and for how long. The locals have been chosen for their knowledge and passion for the city and have different nationalities, professions and interests.

Het boeken werkt als volgt:
Plus One Berlin is een mooi voorbeeld van een grotere ontwikkeling in toerisme. Bezoekers hebben in toenemende mate behoefte aan bijzondere belevingen. Eenmaal op reis willen veel mensen zich gedragen als een local en niet als toerist. Door de opkomst van blogs en social media hebben we inmiddels toegang tot informatie en tips van insiders. Het interessante van dit hotelconcept is dat het de ‘local-beleving’ naar de offline wereld brengt.

Plus, de studio ziet er erg mooi uit:

Alle afbeelding zijn van plusoneberlin.com

Arup, Ross Barney Architects, Michael Van Valkenburgh Associates

In Chicago zijn de plannen voor een nieuw stadspark op een oude spoorlijn – de Bloomingdale Trail – volop in ontwikkeling. Als het park er komt, dan krijgt Chicago haar eigen versie van de New Yorkse High Line en de Parijse Promenade Plantée.

De Bloomingdale Trail (maps) is nu een verlaten spoorlijn van 4 kilometer lang en ligt op 6 meter boven straatniveau. Het plan,  ontwikkeld door ARUP, Ross Barney Architects en Michael van Valkenburgh Associates, wil de spoorlijn omtoveren tot een stadspark met aparte voetgangers- en fietspaden, hang- en uitkijkplekken, speelplaatsen, kunst, et cetera.

De Chicago Tribune schreef over het project:

Another big horizontal project is getting far less attention, probably because it’s out in the neighborhoods, far from the glamorous lakefront. And that’s too bad because it could be Chicago’s next great public space. This plan would transform a dormant, 2.7-mile stretch of an elevated railroad line on the Northwest Side into a lively multiuse path and park [...]. This linear public space would lift you above the city, providing a lookout point from which to gaze at [...] smokestacks and skyscrapers, taquerias and uber-chic boutiques, grand boulevards and humble, two-flat-lined streets. You could bike there, hang out there or go art-watching there. The retaining walls along the old elevated line are a linear gallery, adorned with colorful murals as well as their share of graffiti.

[... The designers] propose eight access points to the trail, which would be spaced at reasonable intervals of roughly half a mile. Five of the eight entries would be small, ground-level parks from which berms would form gentle upward slopes. Two would be ramps leading up from street level. The last would be an L-shaped berm at the trail’s western end.

Arup, Ross Barney Architects, Michael Van Valkenburgh Associates

Dit filmpje laat zien hoe omwonenden worden betrokken in het ontwerpproces van de Bloomingdale Trail:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Ten slotte zette nrc.nl een aantal cijfers op een rij:

Het project zal naar verwachting tussen de 60 en 70 miljoen dollar gaan kosten en moet gefinancierd worden door een mix van federaal en privaat geld. Uit federale infrastructuur- en luchtkwaliteitfondsen is reeds 37 miljoen dollar bij elkaar geharkt en daarnaast is zeven miljoen opgehaald aan private donaties. Het is de bedoeling om in 2013 te beginnen met de aanleg van het park.

Arup, Ross Barney Architects, Michael Van Valkenburgh Associates

Fase 3 van de High Line (groen/rechts) - thehighline.org

De (landschaps)architecten James Corner en Ric Scofidio van Diller Scofidio + Renfro hebben de plannen gepresenteerd voor het derde en laatste deel van de High Line, het park op een verlaten spoortraject in New York. Het is vrijwel zeker dat ook dit deel van de High Line in Manhattan – tussen 30th en 34th Street – wordt aangelegd. De Vrienden van de High Line hebben al $38 miljoen van de benodigde $90 miljoen aan sponsorgeld bijeengebracht. Fase I en II van de High Line werden in 2009 en 2011 gerealiseerd. De start van de aanleg van het laatste parkonderdeel is naar verwachting volgend jaar  en de feestelijke opening is voorzien in het voorjaar van 2014.

Het laatste deel van de High Line ligt rond de Long Island Rail Road, een rangeerterrein dat nog in gebruik is. Het park zal uiteindelijk drie stadswijken van Manhattans West Side, the Meatpacking District, West Chelsea en Hell’s Kitchen, met elkaar verbinden. Op de kruising van 30th Street en 10th Avenue wordt een uitkijkpunt over de Hudson gepland en door de breedte van het spooremplacement is hier ook ruimte voor een amfitheater.

"One of the design concepts for the Spur features amphitheater-style seating, creating a unique opportunity for performances or casual gatherings." - thehighline.org

Meer informatie en artist impressions over fase 3 vind je hier. En hier een eerdere blogpost van ons over fase 2 van de High Line.