edenspiekermann

Gezien op de blog van ontwerpbureau edenspiekermann: witjes, gekoppeld aan een smartphone app, waarmee je de verborgen parels van Amsterdam kunt ontdekken.

In opdracht van het Amsterdam Toerisme & Congres Bureau (ATCB) ontwierp edenspiekermann bordjes voor 140 plekken buiten het centrum van Amsterdam. Deze witjes zijn herkenbaar en subtiel vormgegeven, en door middel van een QR-code (wiki) gekoppeld aan de I amsterdam app. Hiermee worden bewoners en toeristen geïnteresseerd om minder bekende plekken in Amsterdam te bezoeken. Een belangrijke reden voor het project is spreiding van toeristen over de gehele stad, om hiermee de druk op de Grachtengordel te verlichten.

Het werkt als volgt: met je smartphone scan je de QR-code (op het onderste witje). Vervolgens krijg je via de I amsterdam app historische foto’s en informatie over de plek. Ook wordt je geattendeerd op andere plekken met witjes in de omgeving.

edenspiekermann

Het project past erg goed binnen de e-tourism strategie die wij ontwikkelden voor de metropool Amsterdam. De spreiding van toeristen over de stad en regio was ook een van onze belangrijkste uitgangspunten.

Eén ding blijft lastig: als internationale toerist moet je de I amsterdam app al hebben geïnstalleerd voordat je bij een van de witjes komt. Anders betaal je erg veel voor het buitenlands gebruik van mobiel internet. Nog beter zou zijn als de plekken met witjes uitgerust worden met gratis WiFi. In dat geval kan een internationale toerist ook digitale informatie tot zich nemen als hij of zij de witjes onverwachts tegen het lijf loopt.

Over het ontwerp van de witjes zegt edelspiekermann:

‘We chose a form for the signs that is appropriate for Amsterdam: authentic, handshaped square ceramic tiles reminiscent of the 16th century ‘Hollandse witjes’ (‘Holland whites’). The characteristic red crosses on the signs link the signs both to the locations on the digital map in the smartphone app (x marks the spot) and link the signs also to the Amsterdam logo, consisting of three of these bright red crosses (see also our case study on the Style of Amsterdam).’

De ceramische witjes zijn geproduceerd door Koninklijke Tichelaar Makkum.

edenspiekermann

 De I amsterdam app voor iPhones is hier te downloaden

Conservatorium Hotel, holland.com

Na het Kruisherenhotel in Maastricht heeft Nederland sinds een paar weken haar tweede Design Hotel erbij – het Conservatorium Hotel in Amsterdam (maps). Het hotel is ontwikkeld door Israëlier Georgi Akirov van Alrov Luxury Hotels. Dit is hun eerste hotel buiten Israël en het is ingericht door de Milanese ontwerper Piero Lissoni, die ook verantwoordelijk was voor het interieur van het schitterende Mamilla Hotel in Jerusalem. Het hotel is gehuisvest in een pand dat eerst de Rijksspaarbank was en daarna het Sweelinck Conservatorium.

Het hotel heeft 128 kamers, een brasserie, restaurant, café en een enorme wellnesskelder. De verbouwing heeft drie jaar geduurd, een jaar langer dan gepland, maar is nog niet helemaal voltooid. Sommige kamers, de vergaderkamers, winkels en de ingang aan de Van Baerlestraat zijn nog niet compleet. Als alles klaar is, zal de verbouwing meer dan 100 miljoen euro hebben gekost.

Het hotel wordt door de directeur omschreven als een ‘luxury lifetsyle hotel’; Alrov omschrijft het als ’Amsterdam’s most fashionable hotel’ en Design Hotels (om niet overtroffen te worden) als:

‘The iconic building that once housed Amsterdam’s premier music conservatorium has completed a sophisticated transformation into the city’s most unique and fashionable hotel. It combines luxury, lifestyle and heritage with a personalized level of service that is unrivaled.’

Het hotel heeft de potentie om een kosmopolitische hotspot te worden, maar om dat te bereiken moet nog het nodige gedaan worden. Eerst maar eens de volledige verbouwing en de inwerkperiode afwachten. Daarna gaan we opnieuw langs om te kijken hoe het gaat op de hoek van de Paulus Potter en de Van Baerlestraat, tegenover het Stedelijk Museum en om de hoek bij de P.C. Hooftstraat. Het zal me benieuwen!

drentsmuseum.nl

Als we terugkijken naar 2011 en vooruit naar 2012 dan zie ik een aantal hoogtepunten. In 2011 is een van de hoogtepunten de opening van het verbouwde Drents Museum in Assen. De verbouwing door het bureau (designed by) Erick van Egeraat duurde achttien maanden en is volgens schema verlopen. Tegenwoordig een unicum. Het Koetshuis dient als de nieuwe hoofdentree en van daaruit dalen bezoekers af naar een lichte ondergronds gelegen passage, die ze naar de tentoonstellingsruimtes brengt. Om de nieuwe passage onder het Koetshuis te markeren, is het huis opgetild en heeft het een glazen plint gekregen.

Maar er waren in 2011 nog twee hoogtepunten waarover we eerder schreven. Deze zijn van een andere schaal en zijn beide Amsterdams: de zogenaamde ZIPs, het tijdelijke project met zitpaaltjes die door Jihyun David werden ontwikkeld, en het REM-eiland, een voormalig kunstmatig tv-zendstation van buiten de territoriale wateren in de Noordzee. Het REM-eiland is verbouwd volgens een ontwerp van Concrete en doet nu dienst als – zeer populair – restaurant in het Westelijke havengebied in Amsterdam.

En buiten Nederland kende Spanje twee hoogtepunten in 2011: Metropol Parasol in Sevilla van J. MAYER H. Architecten en Madrid Rio, het enorme stadspark ontworpen door West 8 langs de Manzanares River in Madrid.

En een van de hoogtepunten van 2012 wordt naar alle verwachting de opening van EYE op de noordelijke IJ-oevers in Amsterdam. In het voorjaar gaat het spectaculair gebouw, ontworpen door het Weense bureau Delugan Meissl Associated Architects, open. En volgens de website van het Stedelijk Museum in Amsterdam gaat het door Benthem Crouwel verbouwde Stedelijk ook in 2012 open. We zullen zien! Het belooft wat.

Het lijkt in ieder geval of wit een belangrijke(re) kleur is geworden in museaal Nederland – in het Drents Museum, EYE en het Stedelijk speelt wit een belangrijke rol, zowel binnen als buiten.

Heb je andere hoogtepunten uit 2011 of verwacht je hoogtepunten in 2012?  Reageer en laat het ons weten.

Stedelijk Museum, benthemcrouwel.nl

Jeroen Musch, goudenpiramide.nl

Het Funen, sinds augustus dit jaar onze nieuwe werkomgeving (maps), heeft de Gouden Piramide 2011 gekregen. Deze Rijksprijs voor inspirerend opdrachtgeverschap is uitgereikt aan Heijmans Vastgoed, waarbij de projectontwikkelaar onder meer werd geprezen om de kwaliteit van de ontwerpen. Ook de gemeente ontving lof voor het consequent vasthouden aan het openbare karakter van de buitenruimte. Frits van Dongen maakte het stedenbouwkundig ontwerp van Het Funen.

Het Funen is een grote binnenstedelijke herontwikkeling in de oostelijke binnenstad van Amsterdam. Een doorlopende randbebouwing biedt beschutting aan een autovrij woongebied met een klein stadspark. De negen bouwblokken in het Funenpark zijn door verschillende vooraanstaande architectenbureaus ontworpen.

Het Funen, goudenpiramide.nl

Een van de architectenbureaus van Het Funen is NL Architects dat met Verdana de Amsterdamse Nieuwbouwprijs 2011 heeft gewonnen. Verdana is een blok met tien woningen die rug-aan-rug zijn geordend aan een gang in het midden van het blok, waardoor de woningen met grote ramen zich naar hun omgeving richten. Het karakteristieke golvende dak, ‘de vijfde gevel’, zorgt voor veel daglicht in de woningen en is bekleed met sedum.

Raoul Kramer, www.oga.amsterdam.nl

Een inspirerende woon- én werkomgeving!

EYE Film, flickr.com

Vorige maand bezochten we met LAgroup en een aantal relaties het in aanbouw zijnde EYE Filminstituut in Amsterdam-Noord (maps). De rondleiding werd gegeven door Sandra den Hamer en Stan Spijkerman van EYE en zij toonden ons het indrukwekkende en bijna voltooide gebouw van de Oostenrijkse architectenbureau Delugan Meissl.

Vooral de rondleiding langs de verschillende ruimtes maakte indruk, met de centrale horeca- en ontvangstruimte met fenomenaal uitzicht over het IJ als hoogtepunt.

Tevens brachten de rondleiders ons op de hoogte van het nieuwe U&EYE fonds waarmee het instituut de inrichting van het gebouw wil financieren. Participanten in dit fonds worden onder andere virtueel eigenaar van een stoel in een van de filmzalen en ontvangen een persoonlijke U&EYE Card, met daarop een tegoed (afhankelijk van de bijdrage) dat besteed kan worden aan producten en diensten van EYE.

Na afloop borrelden we nog wat na in Café De Pont, onder de indruk van de rondleiding en erg benieuwd naar de inrichting van de tentoonstellingen (vanaf voorjaar 2012). Op de pont terug naar Amsterdam-Zuid keken we nog een keer achterom naar het imponerende nieuwe icoon van Amsterdam (-Noord) dat opdoemde uit de mist.

ZIP, of zitpaaltjes, is een tijdelijk project in Amsterdam, ontwikkeld door Jihyun David, een design studio in Amsterdam en Turijn. Op de site van ZIP staat te lezen: ‘ZIP is a temporary street installation inspired by the ‘amsterdammertjes’ and the Dutch bike’s culture. ZIP aims to activate street as a place to enjoy. ZIP invites us to consider the importance of the street as a social space instead of a mere traffic domain.

Het project brengt twee iconische aspecten van Amsterdam bij elkaar, namelijk fietsen (of fietszadels) en Amsterdammertjes. Ze geven de straat, al is het maar heel even, terug aan de voetganger om uit te rusten, om van de fraaie grachten te genieten of om een sigaretje te roken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

EYE

Roel schreef een blogpost over de rafelranden van Amsterdam. Het verrassende daarvan is dat vlakbij het gebied waar hij over schreef, ook een andere ontwikkeling gaande is: de stad rukt op naar het IJ.

Naast de rafelranden ontstaat er ook grootschalige nieuwbouw. Aan de Noordkant neemt EYE, het filmmuseum en filminstituut, haar iconische plek in aan het IJ. Het Weense bureau Delugan Meissl Associated Architects – onder meer bekend als de ontwerper van het Porsche Museum in Stuttgart – ontwierp het in het oog springende gebouw, dat geldt als landmark voor het IJ en de nieuwe wijk Overhoeks. En als alles gaat zoals verwacht, opent EYE in het voorjaar van 2012.

Centraal Station - nieuw busstation

En aan de overkant van het IJ krijgt de uitbreiding van Centraal Station vorm, vooral de indrukkende overkapping van het busstation, een ontwerp van Benthem Crouwel. Volgens de planning is de overkapping in 2013 klaar.

En tussen het Centraal Station en het Openbaar Bibliotheek (OBA) op het Oosterdokseiland is recentelijk het nieuwe Mint Hotel opengegaan – met 553 kamers is het een van de grootste hotels van Amsterdam. Het hotel is ontworpen door Bennett Associates, met als kroonjuweel  de Skylounge op de 11e verdieping. De Skylounge biedt een panoramisch uitzicht over Amsterdam van west naar oost en van noord naar zuid. De cocktails en hapjes kosten een paar centjes, maar het uitzicht is bijna onbetaalbaar.

Het vernieuwde Centraal Station, EYE, OBA, het Conservatorium,  het Mint Hotel, het pas gerenoveerde Scheepvaartmuseum, en het Muziekgebouw aan ’t IJ, de PTA en het Movenpick Hotel zullen samen met de cruiseschepen en riviercruiseschepen zorgen voor nieuw elan aan het IJ.  Het zal even duren, maar hou je ogen open!

Mint Hotel - terras op de 11de verdieping

Mint Hotel Skylounge

Hannekes Boom op de Kop Dijksgracht - foto via thefredlees.com (Hans Frederiks)

Bij mooi weer is Amsterdam overvol. Maar terwijl de grachtengordel zucht onder de druk van bewoners en toeristen, ontstaan er nieuwe plekken aan de rafelranden van de binnenstad. Voorbeelden hiervan zijn de Kop Dijksgracht en Oostenburgereiland.

Allereerst de Kop Dijksgracht. Eind 2008 deden wij bij LAgroup, in opdracht van Projectbureau Zuidelijke IJoever, een studie naar mogelijke publieksvoorzieningen op deze schitterde plek bij CS. Als gevolg van de crisis kwam er uiteindelijk geen ‘gebiedsontwikkeling-oude-stijl’, maar schreef de gemeente Amsterdam een prijsvraag uit. Enthousiaste ondernemers met een goed plan voor tijdelijke horeca konden zich melden. Het resultaat is Hannekes Boom. Of, zoals het persbericht meldt, “een slow food restaurant dat Cradle-to-Cradle gebouwd is met een link naar de historie, een haven en terras”.

De locatie voor en na de komst van Hannekes Boom - rechterfoto via hannekesboom.nl

Even verderop op Oostenburgereiland ligt het voormalige Stork-terrein. Het gebied achter de Czaar Peterstraat is bij sommigen bekend van De Volkskrant/Het Parool (het INIT-gebouw) en de Convention Factory. Sinds kort vestigen ondernemers zich ook in de oude, industriële panden op het terrein. Zo opende eind 2010 restaurant Rosa & Rita in de voormalige kantine van de Nederlandsche Scheepsbouw Maatschappij:

Rosa & Rita - foto via petitepassport.com

En vorige maand werd ‘stadsoase’ Roest geopend in het Koud Gas Gebouw. Vroeger werd hier energie opgewekt voor de enorme Van Gendthallen, nu is het een café, theater, podium, expositieruimte en strand. Woningbouwcorporatie Stadgenoot, eigenaar van het gebouw en de Van Gendthallen, droeg bij aan de totstandkoming van Roest.

Roest - foto via Bert Kommerij @ flickr.com

Roest - foto via www.facebook.com/amsterdamroest

Voor ontwikkelaars zijn deze (tijdelijke) voorzieningen een slimme en relatief goedkope manier om gebieden te revitaliseren en op de kaart te zetten. Juist in deze economisch lastige tijd.

Als bezoeker moet je goed je best doen om er te komen, maar daar krijg je energieke plekken voor terug. Zelfs in de binnenstad van Amsterdam.

Klik op de map voor de routes naar Hannekes Boom (A), Rosa & Rita (B) en Roest (C).

links ARTZUID (Bas de Boer, flickr.com), rechts Den Haag Sculptuur (Roel1943, flickr.com)

Kunst in de openbare ruimte kan zorgen voor verfraaiing van een buurt. Daarnaast is het een relatief laagdrempelige vorm van kunst omdat het meestal gratis toegankelijk is. Kunst in de openbare ruimte kan zowel permanent als tijdelijk van aard zijn. In de categorie ‘tijdelijk’ zijn op dit moment twee interessante voorbeelden gaande, namelijk ARTZUID in Amsterdam en Den Haag Sculptuur.

Hier volgt een inkijkje in mijn vergelijkend warenonderzoek van de twee evenementen:

In mijn ogen bieden de twee evenementen een verschillende beleving.

ARTZUID was voor mij een echte ontdekking van de buurt. Door de Amsterdamse Zuidas te betrekken in de route wordt een interessante verbinding gemaakt tussen een woon- en een werkgebied.

Den Haag Sculptuur is kleinschaliger dan ARTZUID. Het Haagse evenement legt meer de nadruk op de kunst zelf. En er zit meer samenhang in de tentoonstelling waardoor deze een diepere betekenis krijgt.

Maar de twee  cultuurevenementen hebben ook iets gemeen. Ze geven allebei een positieve en levendige uitstraling aan het gebied en aan de stad.