drentsmuseum.nl

Als we terugkijken naar 2011 en vooruit naar 2012 dan zie ik een aantal hoogtepunten. In 2011 is een van de hoogtepunten de opening van het verbouwde Drents Museum in Assen. De verbouwing door het bureau (designed by) Erick van Egeraat duurde achttien maanden en is volgens schema verlopen. Tegenwoordig een unicum. Het Koetshuis dient als de nieuwe hoofdentree en van daaruit dalen bezoekers af naar een lichte ondergronds gelegen passage, die ze naar de tentoonstellingsruimtes brengt. Om de nieuwe passage onder het Koetshuis te markeren, is het huis opgetild en heeft het een glazen plint gekregen.

Maar er waren in 2011 nog twee hoogtepunten waarover we eerder schreven. Deze zijn van een andere schaal en zijn beide Amsterdams: de zogenaamde ZIPs, het tijdelijke project met zitpaaltjes die door Jihyun David werden ontwikkeld, en het REM-eiland, een voormalig kunstmatig tv-zendstation van buiten de territoriale wateren in de Noordzee. Het REM-eiland is verbouwd volgens een ontwerp van Concrete en doet nu dienst als – zeer populair – restaurant in het Westelijke havengebied in Amsterdam.

En buiten Nederland kende Spanje twee hoogtepunten in 2011: Metropol Parasol in Sevilla van J. MAYER H. Architecten en Madrid Rio, het enorme stadspark ontworpen door West 8 langs de Manzanares River in Madrid.

En een van de hoogtepunten van 2012 wordt naar alle verwachting de opening van EYE op de noordelijke IJ-oevers in Amsterdam. In het voorjaar gaat het spectaculair gebouw, ontworpen door het Weense bureau Delugan Meissl Associated Architects, open. En volgens de website van het Stedelijk Museum in Amsterdam gaat het door Benthem Crouwel verbouwde Stedelijk ook in 2012 open. We zullen zien! Het belooft wat.

Het lijkt in ieder geval of wit een belangrijke(re) kleur is geworden in museaal Nederland – in het Drents Museum, EYE en het Stedelijk speelt wit een belangrijke rol, zowel binnen als buiten.

Heb je andere hoogtepunten uit 2011 of verwacht je hoogtepunten in 2012?  Reageer en laat het ons weten.

Stedelijk Museum, benthemcrouwel.nl

screenshot iamsterdam.com

Amsterdam heeft volop uitgepakt met de organisatie van de start van de Giro d’Italia. Naast enthousiasme bij bezoekers, hoopt de gemeente natuurlijk op veel exposure in binnen- en buitenlandse media (de New York Times sprak van “Immense crowds lined the roads … for the start from Amsterdam”) en een forse economische spin-off. Vorige week verscheen echter een kritisch artikel in het Financieel Dagblad over de vermeende economische impact van de Giro op Amsterdam:

“De organisatie van de Giro, die vandaag begint, kost de gemeente Amsterdam euro 5,5 mln. Wethouder Carolien Gehrels heeft al laten weten dat het evenement euro 25 mln zal opleveren. Vooral horeca en hotels zullen volgens haar profiteren. De opbrengst is volgens woordvoerder Robert Wichink een ‘schatting gebaseerd op opbrengsten van vergelijkbare evenementen’. Gezien de eerdere ervaringen in ons land is het echter maar de vraag of Amsterdam zich niet te gemakkelijk rijk rekent. Wellicht dat de horeca dit weekend meer omzet haalt, maar de start van een wielerronde heeft Nederlandse steden nog nooit eerder de beloofde ‘economische impuls’ opgeleverd.”

Voor zover ik weet is en wordt er geen gedegen onderzoek gedaan naar de daadwerkelijke economische impact van de Giro op Amsterdam. Begrijp me niet verkeerd, ik ben als wielerliefhebber enthousiast over de komst van de Giro naar Nederland. Ook vind ik het goed dat er in Amsterdam niet alleen sportieve, maar ook diverse culturele evenementen rondom de Giro worden georganiseerd (zie deze post van eerder vandaag). Toch zou het goed zijn om inzicht te krijgen in wat een dergelijk citymarketing evenement de stad nou oplevert. Vooral om de forse investering in deze economisch moeilijke tijd te kunnen legitimeren.

Nu is het te laat voor een gedegen onderzoek. Maar om alvast een voorzetje te doen voor toekomstige evenementen, volgen hier de gouden regels van economische impact studies zoals wij die bij LAgroup hanteren:

1. Begin op tijd met het onderzoek, vóór het begin van het evenement.

2. Haal lokale bewoners uit de onderzoekspopulatie. (Zij geven immers ook zonder het evenement geld uit in de stad, wat hun bestedingen rondom het evenement tot substitutie-uitgaven maken.)

3. Maak gebruik van digitale én papieren enquêtes om geen groepen buiten te sluiten.

4. Onderzoek kort na bezoek daadwerkelijke bestedingen in plaats van bestedingsintentie.

5. Weeg bestedingen op basis van bezoekmotivatie en wees daarbij realistisch. (De bestedingen van iemand die naast het evenement ook familie bezoekt, kun je niet volledig toeschrijven aan het evenement.)

Deze regels formuleerden wij tijdens ons onderzoek naar de economische impact van de terracotta-tentoonstelling in het Drents Museum in Assen. Kijkend naar vergelijkbare studies constateerden we dat deze vaak gebaseerd zijn op bestedingsintentie in plaats van daadwerkelijke bestedingen, en dat resultaten niet gecorrigeerd worden voor lokale bestedingen en bezoekredenen. Hierdoor wordt de economische impact vaak te hoog ingeschat. Voor meer informatie, zie dit artikel.