Iwan Baan @ thehighline.org

Ik bekeek zojuist een fantastisch filmpje over de High Line (de link naar het filmpje staat verderop). Als je 6½ minuut over hebt, raad ik je aan hetzelfde te doen. Het is zeer de moeite waard!

Voor wie het project nog niet kent: de High Line is een nieuw park op een oude spoorlijn. Het park loopt op niveau 1 dwars door West-Manhattan, New York.

www.thehighline.org

Het eerste deel (de groene lijn op de afbeelding hierboven) is open sinds juni 2009 en kenmerkt zich door uitzicht en openheid. Het tweede deel (het blauwe blok) opende in juni 2011 en is meer intiem.

Persoonlijk vind ik de High Line het beste stedelijke vernieuwingsproject dat ik de afgelopen jaren ben tegengekomen. Een van de betrokkenen legt in het filmpje uit waarom:

The High Line is designed with the city; not against it. And yet it still has this contrast of classic urbanism and nature.

Meer hierover in het filmpje, dat we helaas niet mogen embedden, maar wel bekeken kan worden via deze link. Meer afbeeldingen zijn hier te vinden.

Belangrijke betrokkenen bij de High Line
- Het project is een publiek-private samenwerking en wordt geëxploiteerd door de Friends of the High Line
- Intiatiefnemer van de High Line is Robert Hammond
- Architect is diller scofidio + renfro
- Het ontwerp van de beplanting is van Nederlander Piet Oudolf

Conservatorium Hotel, holland.com

Na het Kruisherenhotel in Maastricht heeft Nederland sinds een paar weken haar tweede Design Hotel erbij – het Conservatorium Hotel in Amsterdam (maps). Het hotel is ontwikkeld door Israëlier Georgi Akirov van Alrov Luxury Hotels. Dit is hun eerste hotel buiten Israël en het is ingericht door de Milanese ontwerper Piero Lissoni, die ook verantwoordelijk was voor het interieur van het schitterende Mamilla Hotel in Jerusalem. Het hotel is gehuisvest in een pand dat eerst de Rijksspaarbank was en daarna het Sweelinck Conservatorium.

Het hotel heeft 128 kamers, een brasserie, restaurant, café en een enorme wellnesskelder. De verbouwing heeft drie jaar geduurd, een jaar langer dan gepland, maar is nog niet helemaal voltooid. Sommige kamers, de vergaderkamers, winkels en de ingang aan de Van Baerlestraat zijn nog niet compleet. Als alles klaar is, zal de verbouwing meer dan 100 miljoen euro hebben gekost.

Het hotel wordt door de directeur omschreven als een ‘luxury lifetsyle hotel’; Alrov omschrijft het als ’Amsterdam’s most fashionable hotel’ en Design Hotels (om niet overtroffen te worden) als:

‘The iconic building that once housed Amsterdam’s premier music conservatorium has completed a sophisticated transformation into the city’s most unique and fashionable hotel. It combines luxury, lifestyle and heritage with a personalized level of service that is unrivaled.’

Het hotel heeft de potentie om een kosmopolitische hotspot te worden, maar om dat te bereiken moet nog het nodige gedaan worden. Eerst maar eens de volledige verbouwing en de inwerkperiode afwachten. Daarna gaan we opnieuw langs om te kijken hoe het gaat op de hoek van de Paulus Potter en de Van Baerlestraat, tegenover het Stedelijk Museum en om de hoek bij de P.C. Hooftstraat. Het zal me benieuwen!

C-mine (afbeelding via atelierbinnenhuis.blogspot.com)

Genk (wiki) in Belgisch Limburg is een vrij jonge stad en een van de belangrijkste industriële steden in Vlaanderen. De stad kwam tot groei en bloei door de steenkoolmijnen en heeft naast diverse mijnsites ook een paar mooie, historische tuindorpen die hoorden bij de groei van de mijnen. Eind jaren tachtig sloten de mijnen. Daarna worstelde het Vlaamse Genk, net als een aantal steden in Wallonië, met jongeren die gaan studeren in Brussel, Leuven of Antwerpen en wegtrekken.

Om het tij te keren is de zogenaamde C-mine bedacht: een herontwikkeling van het industriële erfgoed van de mijn van Winterslag. Daarbij werd creativiteit en innovatie als hefboom gebruikt voor de ontplooiing van mensen en nieuwe maatschappelijke ontwikkelingen. Er zijn activiteiten binnen vier domeinen: educatie, artistieke creatie en presentatie, creatieve economie en creatieve recreatie.

In 2005 is de bioscoop als eerste voorziening open gegaan en heeft voor aanloop en draagvlak gezorgd. Daarna startte het cultuurcentrum en vestigde zich de Media, Art & Design-faculty op C-Mine. Anno 2011 is de ontwikkeling van de site in afronding en is de ambitieuze, hedendaagse herbestemming goed te zien. Nieuwe functies activeren de oude mijnsite en creëren een unieke plek in de stad.

Op de C-mine zijn de volgende voorzieningen te vinden:

• bioscoop-complex Euroscoop
• Media, Arts & Design-faculty (MAD-faculty)
• bezoekerscentrum
• grote en kleine theaterzaal, foyer, tentoonstellingszalen, multifunctionele zaal en vergaderruimten
• designbedrijven als studio Pieter Stockmans en Painting with light
• design pop-up shop
• fitnesscentrum
• restaurants en cafés
• ondergrondse C-mine experience (ondergronds gangenstelsel tussen machinegebouw en schachtbok – opening in april 2012)
• cultuur- en evenementenplein met als blikvangers de oude, hoge schachtbokken
• ondergrondse parkeergarage

Tentoonstellingsruimte (afbeelding van Organza Network, Flickr.com)

De omvorming is respectvol en hedendaags ontworpen. Er is voortgebouwd op de overmaat aan ruimte en het zintuiglijke gevoel. Bij de schachtblok zijn bijvoorbeeld waterdampspuitjes te vinden die de stoom van de warme aarde symboliseren.

C-mine is een plek waar de historie van de mijn en de creatie van cultuur gaan hand in hand.

Ontwerp C-mine centrum: 51N4E (Brussel)
Ontwerp C-mine cultuurplein: HOSPER (Haarlem)
Ontwerp meubilair C-mine cultuurplein: Carmela Bogman en HOSPER
Ontwerp media & design academie: Bogdan & Van Broeck (Brussel)

Meubilair C-mine cultuurplein, Carmela Bogman en HOSPER

Van de website van C-mine:

Eén jaar C-mine: de cijfers
3… groepen meldden zich het afgelopen jaar gemiddeld elke dag aan voor een rondleiding.
12… partners en initiatieven vonden op C-mine al een plekje onder de zon.
150… tickets per dag verkocht het C-mine Cultuurcentrum in de maand na de officiële opening.
1000… uren aan activiteiten vonden er in 2010 al plaats in de zalen van de energiegebouwen.
2000… activiteiten gingen in 2010 al door in de energiegebouwen.
11 000… gegadigden kwamen sinds september 2010 naar C-mine voor een gegidste rondleiding.
50 000… bezoekers namen in totaal deel aan het eerste C-mine Moment, dat losbarstte op 8 september 2011.
100 000… cultuurliefhebbers lieten zich verleiden door het programma van het C-mine cultuurcentrum.
430 000… mensen zakten af naar Euroscoop in 2010.
700 000… bezoekers trok de hele site het afgelopen jaar.

Deze blogpost is geschreven door Birte Querl van LAgroup en Ronald Bron van HOSPER. HOSPER en LAgroup werken op dit moment samen aan een ontwikkelingsvisie voor Bloemendaal aan Zee.

CentroCentro, Inhabitat.com

Op de plek waar Plaza de Cibeles en Gran Via bij elkaar komen in Madrid, gaat volgend jaar CentroCentro open (maps). In het complex, het gerenoveerde Palacio de Cibeles,  komen cultuur, stedelijke ontwikkeling en toerisme bij elkaar.

Onder de titel Madrid’s Palacio de Cibeles Renovated Into Jaw-Dropping CentroCentro Cultural Center omschreef design blog Inhabitat het volgende:

“Madrid’s Palacio de Cibeles recently underwent a stunning renovation that respectfully preserved the beautiful old building while creating a friendly cultural center that is open to the public. Dubbed CentroCentro and designed by Arquimatica architectural studio, this jaw-dropping modern space offers Spanish citizens and visitors to the capital a place to exchange cultural information and engage in contemporary life and culture. CentroCentro is the perfect example of how an architectural building from the beginning of the 20th century can be brought up to date with contemporary sustainable building strategies – from green materials and natural light optimization to resource conservation and energy-efficient systems.”

Het gebouw is nu al gedeeltelijk open voor publiek. Van maart tot juli van dit jaar hield CentroCentro open huis. In die vier maanden werd het door niet minder dan 450.000 bezoekers bezocht. En ook is er nu al een ambitieuze programmering met tentoonstellingen, workshops en lezingen, onder de titel Discovering Cities. Daarnaast heeft het een observatietoren van 70 meter met een schitterend panoramisch uitzicht over Madrid.

De observatietoren, Inhabitat.com

Naast de tentoonstellingsruimtes en de observatietoren zijn er ook een aantal plekken waar mensen bij elkaar kunnen komen, lezen, uitrusten of zich oriënteren. Hier wordt onder andere informatie geboden over de Paseo del Prado / Art Walk en de 59 culturele instellingen die het bevat.

Als CentroCentro in 2012 definitief open gaat, wordt de nu al zo aantrekkelijke stad Madrid nog aantrekkelijker!

De nieuwe overkapping, Espormadrid.es

Luchtfoto van Palacio de Cibeles, Arquimatica.com

Tijdens een bezoek aan Madrid bezocht ik een deel van Madrid Río, een nieuw park met een totale lengte van 10 kilometer en een oppervlakte van 150 hectare. Tussen 2005 en begin 2011 is het immense park aangelegd aan weerszijden van de rivier Manzanares (maps). Dit gebied was in de loop der jaren vervuild geraakt, vooral vanwege een drukke snelweg die langs de rivier lag.

De snelweg ligt inmiddels ondergronds en het gebied is omgetoverd tot een van Madrid’s meest geliefde plekken om te wandelen, fietsen, skaten, eten, drinken, et cetera.

Madrid Río heeft een sterk Nederlands tintje: het masterplan is ontworpen door West 8 uit Rotterdam, samen met Burgos & Garrido, Porras & La Casta Arquitectos en Rubio & Álvarez-Sala Arquitectos.

Het park bevat o.a.:
- 4 nieuwe iconische bruggen (zoals het voorbeeld hierboven)
- 30 kilometer aan fietsroutes
- 3 voetbalveldjes
- een skatepark van 2.000 m²
- een stadstrand van 12.000 m²
- een gebied voor culturele evenementen van 4.300 m²
- 17 speelplaatsen voor kinderen
- een bezoekerscentrum over het belang van de rivier voor de stad
- en nog veel meer

De totale kosten: ruim €332 miljoen

Dit promotiefilmpje geeft een verdere impressie van het park:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

De afbeelding bovenaan komt uit de projectomschrijving van West 8
De afbeelding van de brug komt van www.madrid.es

llamazotti @ flickr.com

Op 13 september kreeg LAgroup een preview bij het grondig gerenoveerde Scheepvaartmuseum in Amsterdam (maps). Nu ook de opening voor de pers heeft plaatsgevonden, doen we verslag van ons bezoek.

Met hoge verwachtingen betraden we de binnenplaats, die door de renovatie een dak boven zijn hoofd kreeg. Die verwachtingen zijn waargemaakt. De nieuwe transparante overkapping van de binnenplaats is het meest ingrijpende, maar zeker ook het meest spectaculaire onderdeel van de renovatie. Het stalen lijnenspel, gebaseerd op een kompasroos met kompaslijnen, biedt een prachtige doorkijk naar de hemel en is daarmee de kroon op Het Scheepvaartmuseum.

Dok architecten

Dok architecten

Liesbeth van der Pol van Dok architecten strijkt met de eer voor het ontwerp van glas en staal, het Belgische NEY+partners voor de constructie zelf. Van der Pol kreeg de opdracht om het museum een nieuwe toekomst tegemoet te laten gaan en de bezoeker zijn weg te laten vinden in de geschiedenis van de scheepvaart. Ze heeft er met de geslaagde renovatie voor gezorgd dat de binnenplaats een transparante symmetrische ruimte is geworden. Met diverse zichtlijnen naar buiten staat het gebouw direct in verbinding met water en stad. Het Scheepvaartmuseum staat letterlijk weer met zijn voeten in het water. De stijger die om het gebouw liep is weggehaald, waardoor je van binnenuit direct op het water kijkt. Van buitenaf is het niet meer moeilijk te verbeelden hoe de schepen aanmeerden bij het 17e-eeuwse pakhuis om hun schepen rechtstreeks te bevoorraden.

Dok architecten

Door een heldere logistiek kan de bezoeker zich op het vernieuwde binnenplein op de exposities oriënteren, gebruik makend van de verschillende windrichtingen. Via de Zuidvleugel doet men zijn intrede, in de Westvleugel zijn de kinderproof exposities te vinden en in Oostelijke richting de exposities voor de zogenaamde ‘gevorderden’. Het zal de bezoeker niet ontgaan dat het dak van het plein gelijkenis vertoont met dat van de Great Court van het British Museum, ontworpen door Lord Foster (2000). Geen vervelende gelijkenis:

stëve @ flickr.com

Overigens is niet alleen het dak van de binnenplaats spectaculair, maar ook de vloer is erg origineel. LBP Sight heeft een geluidsabsorberende vloer ontworpen, waardoor de bezoeker zich verstaanbaar kan maken in de anders dichte, geluid weerkaatsende ruimte. De snelheid van deze weerkaatsing is met de ingenieuze vloer teruggebracht van 12 naar 3 seconden. Tevens is een slim ventilatiesysteem aangebracht, waardoor een aangenaam briesje voelbaar is.

paularomein.nl

En ondanks de open naden tussen de tegels, is de binnenplaats ook begaanbaar met pumps! Het Open Pleyn kan tot 1.000 gasten herbergen, die geheel in stijl onder een sterrenhemel een drankje kunnen drinken. Daarmee is het een zeer geschikte locatie voor evenementen en feesten.

hetscheepvaartmuseum.nl

Vanaf 2 oktober is Het Scheepvaartmuseum weer open na een sluiting van 4 jaar en een verbouwing van 2 jaar. Het museum is alleen al om de binnenplaats een bezoek waard, dus ook als je niets met schepen hebt. Vergeet niet een bezoek te brengen aan de uitgegraven kelders, die een mystieke dimensie geven aan een voormalig stoffig museum. Volgend jaar wordt nog een drijvend terras gemaakt voor het museum. Het Scheepvaart gaat hiermee een nieuwe toekomst tegemoet als maritiem museum, evenementenlocatie en ontmoetingsplaats.

Vorige week opende de Mini Mall in Rotterdam, een verzameling van kleine winkels, horeca-zaakjes en een jazz-club in het voormalige station Hofplein in Rotterdam-Noord (maps). De mall vormt het eerste deel van de herontwikkeling van de hofbogen, de voormalige hofpleinlijn, die sinds een aantal jaar niet meer gebruikt wordt. Noord heeft hiermee, volgens de ontwikkelaar, een nieuwe urban hot spot!

Een gezellige, ballonrijke en zonnige opening was het. Met heel hip Rotterdam, veel jongeren en verrassend veel mensen uit de buurt. De verschillende ondernemers werden aan het publiek gepresenteerd tijdens een modeshow-achtige parade inclusief fotomodellen. De ballonnen boven de mall waren tot in de wijde omgeving zichtbaar.

Helaas zijn nog niet alle ruimtes in de mini-mall verhuurd of geopend. Zo gaat Jazz-club Bird pas later deze maand open, evenals een kleine koffie-horeca. Van een andere ruimte is de huurder op het laatste moment afgehaakt. Hierdoor kwam het wel heel erg mini over, helaas. Omdat het op een lastige plek ligt zonder passantenstromen (achter het spoor, naast een groot en leeg onderwijscluster en een industrieterrein), zal het aan de aantrekkingskracht van de club, winkels en horeca liggen of het echt gaat leven. Het concept is wat dat betreft kwetsbaar, in mijn ogen. Zeker omdat in de nabijheid ook andere gebieden worden ontwikkeld met leuke winkels en horeca, zoals het gebied ‘Rondom het Zwaanshals’ even verderop en de Pannekoekstraat in het centrum.

De uitstraling is rauw. Het gebouw is aan de buitenkant eenvoudig gerenoveerd. De crème-witte kleur (latex?) oogt nu nog fris, maar de vraag is of dat over een jaar ook nog zo is. Verder zijn de afgebrokkelde muren redelijk intact gelaten, wat bijdraagt aan de sfeer. De binnenkant is daarentegen wel flink op de schop genomen en dat oogt erg geslaagd. Mooie winkelruimtes, originele indelingen en een semi-industriële sfeer. Maar het zijn vooral de leuke winkeltjes zelf die het geheel een ziel geven. Jonge ondernemers die het risico durven te nemen om op deze onontgonnen plek zichzelf te lanceren.

Ik wens de Minimall en haar ondernemers heel veel succes. Een kwetsbaar maar prachtig initiatief, wat hopelijk de kickstart vormt voor een geweldige ontwikkeling van de Hofbogen en een nog bruisender Rotterdam-Noord.

Hannekes Boom op de Kop Dijksgracht - foto via thefredlees.com (Hans Frederiks)

Bij mooi weer is Amsterdam overvol. Maar terwijl de grachtengordel zucht onder de druk van bewoners en toeristen, ontstaan er nieuwe plekken aan de rafelranden van de binnenstad. Voorbeelden hiervan zijn de Kop Dijksgracht en Oostenburgereiland.

Allereerst de Kop Dijksgracht. Eind 2008 deden wij bij LAgroup, in opdracht van Projectbureau Zuidelijke IJoever, een studie naar mogelijke publieksvoorzieningen op deze schitterde plek bij CS. Als gevolg van de crisis kwam er uiteindelijk geen ‘gebiedsontwikkeling-oude-stijl’, maar schreef de gemeente Amsterdam een prijsvraag uit. Enthousiaste ondernemers met een goed plan voor tijdelijke horeca konden zich melden. Het resultaat is Hannekes Boom. Of, zoals het persbericht meldt, “een slow food restaurant dat Cradle-to-Cradle gebouwd is met een link naar de historie, een haven en terras”.

De locatie voor en na de komst van Hannekes Boom - rechterfoto via hannekesboom.nl

Even verderop op Oostenburgereiland ligt het voormalige Stork-terrein. Het gebied achter de Czaar Peterstraat is bij sommigen bekend van De Volkskrant/Het Parool (het INIT-gebouw) en de Convention Factory. Sinds kort vestigen ondernemers zich ook in de oude, industriële panden op het terrein. Zo opende eind 2010 restaurant Rosa & Rita in de voormalige kantine van de Nederlandsche Scheepsbouw Maatschappij:

Rosa & Rita - foto via petitepassport.com

En vorige maand werd ‘stadsoase’ Roest geopend in het Koud Gas Gebouw. Vroeger werd hier energie opgewekt voor de enorme Van Gendthallen, nu is het een café, theater, podium, expositieruimte en strand. Woningbouwcorporatie Stadgenoot, eigenaar van het gebouw en de Van Gendthallen, droeg bij aan de totstandkoming van Roest.

Roest - foto via Bert Kommerij @ flickr.com

Roest - foto via www.facebook.com/amsterdamroest

Voor ontwikkelaars zijn deze (tijdelijke) voorzieningen een slimme en relatief goedkope manier om gebieden te revitaliseren en op de kaart te zetten. Juist in deze economisch lastige tijd.

Als bezoeker moet je goed je best doen om er te komen, maar daar krijg je energieke plekken voor terug. Zelfs in de binnenstad van Amsterdam.

Klik op de map voor de routes naar Hannekes Boom (A), Rosa & Rita (B) en Roest (C).

Laatst was ik weer eens op bezoek bij vrienden in Berlijn. Tijdens een middag fietsen namen we een kijkje bij Flughafen Tempelhof. Wat een ruimtebeleving in de dichtbebouwde stad!

Na de sluiting in 2008 is het voormalige vliegveld nu sinds een jaar weer opengesteld voor het publiek. Het wordt door bewoners uit de omliggende wijken en andere bezoekers intensief gebruikt. In afgelopen winter werd er op de start-/landingsbanen nog volop gelanglauft, nu kan men er wandelen, fietsen, skaten, vliegeren, et cetera. Daarnaast nodigen grasvelden uit om te luieren, te voetballen en te barbecueën, en zijn er zelfs afgezette gebieden voor broedvogels. Het vliegveld is zo groot (circa 380 hectare!) dat er ruimte is voor iedereen. En er is natuurlijk ook een heerlijke Biergarten: Luftgarten Bier & BBQ.

foto's via spiegel.de (l) en luftgarten-berlin.de (r)

Het huidige gebruik van Tempelhof is het vertrekpunt voor een duurzaam ontwikkelingsproces dat leidt tot een openbaar en veelzijdig bruikbaar parklandschap. Voor de ontwikkeling van dit nieuwe park is gekozen voor een Internationale Gartenausstellung (IGA – wiki) die in 2017 plaats zal vinden.

Een eerste internationale ideeënprijsvraag heeft vorig jaar zes winnende ontwerpen opgeleverd die breed zijn bediscussieerd. Als de uiteindelijke winnaar kwam de Schotse bureaucombinatie GROSS. MAX (landschapsarchitectuur) en Sutherland Hussey (architecten) uit de bus. Voor het landschapsontwerp tekent de Nederlander Eelco Hooftman, werkzaam bij Gross.Max. Centraal in zijn ontwerpvisie staat de openheid c.q. het openhouden van het Tempelhofer Feld. Hij wil een landschap creëren dat ruimte biedt aan uiteenlopende doelgroepen, waardoor ook de natuur interessanter wordt en meer diverse vormen krijgt.

GROSS. MAX + Sutherland Hussey

GROSS. MAX + Sutherland Hussey

Ik ben zeer benieuwd hoe dit gebied zich in de tussentijd (tot 2017) verder ontwikkeld en welke pioniers en tijdelijke gebruiksvormen een kans krijgen om dit geweldige gebied een impuls te geven. Flughafen Tempelhof blijft dus op mijn Berlijn-lijstje van de te bezoeken plekken.

WIELS - foto Mitternacht @ flickr.com

Vorige week in Brussel bezocht ik WIELS, volgens zichzelf “een internationaal laboratorium voor de creatie en de verspreiding van hedendaagse kunst”. Hier heb ik de beste hedendaagse kunsttentoonstelling in tijden gezien: David Claerbout’s (wiki) The time that remains, geopend tot en met komende zondag 15 mei.

Ik wil het hier verder niet over de tentoonstelling hebben (zeg gewoon al je afspraken af en ga er komend weekend heen), maar wel over het bijzondere gebouw en de omgeving.

Het Blomme-gebouw vóór de renovatie

Eerst een stukje geschiedenis: WIELS is sinds 2007 gehuisvest in het Blomme-gebouw, een van de zeldzame voorbeelden van modernistische industriële architectuur in Brussel. Sinds 1930 deed het gebouw dienst als de brouwerij van Wielemans-Ceuppens – toen de grootste van Europa. In 1988 gaat de brouwerij failliet.

Na tal van renovatieplannen, wordt het Gewest Brussel in 2001 via een onteigeningsprocedure eigenaar van het gebouw. Er wordt een plan gemaakt voor de transformatie van het gebouw tot een centrum voor hedendaagse beeldende kunst – iets wat destijds ontbrak in Brussel. In 2005 start de herontwikkeling van het gebouw onder leiding van architectenbureau Art & Build en in mei 2007 opent WIELS zijn deuren.

WIELS presenteert zichzelf als kunstinstelling “die de functies van presentatieplek, werkplaats en kunsteducatieve werking integreert.” Het centrum heeft geen eigen, permanente collectie, maar ontwikkelt alleen tijdelijke activiteiten zoals beeldende kunsttentoonstellingen, lezingen en een internationaal artists in residence-programma.

Een doorsnede van het gebouw met alle functies - wiels.org

Naast activiteiten gericht op internationale kunst, heeft WIELS een interessant extra muros-programma gericht op de wijk. Deze wijk is de Brusselse deelgemeente Vorst (wiki), een typisch voorbeeld van eind 19^e-eeuwse, industriële (lees: lichtelijk vervallen) stedenbouw. Dit is Vorst gezien vanaf WIELS:

julius laid-back @ flickr.com

De activiteiten die WIELS in de wijk organiseert, variëren van kunst in de openbare ruimte tot educatieve activiteiten voor jong en oud. Een mooi voorbeeld hiervan is het project Camping Wiels, waarbinnen Nederlands- en Franstalige scholieren uit Vorst aan een kunstinstallatie werken en in het gebouw overnachten.

Camping Wiels - Manu Versaen @ wiels.org

Ten slotte heeft WIELS ook erg mooie horeca (zie hieronder) en verhuurt het zalen voor evenementen en congressen.

De voormalige brouwzaal, nu horeca - stephane333 @ flickr.com

Ik heb het vaker op deze blog gezegd, maar ook WIELS vind ik een goed referentieproject voor de 1,3 miljoen m2 lege kantoorruimte in Amsterdam.

Mooi detail in het gebouw: de trap - Simon Blackley @ flickr.com