Het voormalige theather Gaîté lyrique – o.a. bekend van Diaghilev’s befaamde Ballet Russes – heeft een meesterlijke metamorfose ondergaan. Het gebouw uit de 19e eeuw was er zeer slecht aan toe, vooral na een weinig succesvol bestaan als amusementspark in de jaren ’90. Nu is het gebouw aan de Rue Papin in Parijs (3e arr.) omgetoverd tot een hypermodern centrum voor digitale cultuur:

En niet alleen het gebouw is hypermodern (de oude gevel is trouwens nog geheel intact). Ook de programmering is zoals je die van een culturele instelling anno nu zou verwachten:

La Gaîté lyrique explores all forms of digital culture: film-making, animation film-making, theatre, dance, circus, music, visual arts, design, graphic design, motion design, musical film, architecture, computer programming, software art, web, games, fashion, etc. As well as all those which we haven’t named yet…
La Gaîté lyrique adopts an inter-disciplinary approach to all these creative fields, helping to foster connections and relationships between them. What is at stake is really the exploration of a new dimension, which is being created by these arts and technologies right before our eyes.

In Gaîté lyrique kun je bijvoorbeeld gamen, optredens en tentoonstellingen bezoeken en koffie drinkend bloggen in deze schitterende historische foyer:

En wie denkt dat digitale cultuur synoniem staat voor snoeiharde elektro en geweldadige games, die heeft het mis. De muziekprogrammering mag er zijn, bijvoorbeeld met Noah and the Whale and Baths. De games in de video game space zijn intuïtieve, audiovisuele meesterwerkjes. En de tentoonstelling van Matt Pyke die ik zojuist heb bezocht – open tot en met 27 mei 2011 – is energiek, subtiel en hypnotiserend. In dit filmpje, een van de werken van Pyke:

Matt Pyke & Friends / Super-Computer-Romantics from Universal Everything on Vimeo.

Met Gaîté lyrique heeft Parijs er weer een culturele hotspot bij; één die zowel architectonisch als qua programmering volledig van deze tijd is.

Volg Gaîté lyrique via social media

Voetgangersbrug Simone de Beauvoir

Een nieuws update uit Parijs. 

1. De Bibliotheque Nationale de France, dé ‘grands travaux’ van Francois Mitterand, wordt verbonden met het Parc de Bercy aan de rechter oever van de Seine door de mooie en slim ontworpen voetgangersbrug met de naam Passerelle Simone de Beauvoir. Deze nieuwste brug is de vierde voetgangersbrug en de 37^ste brug over de Seine en het heeft een free span van 190 meter over de Seine. Hij is licht en transparant, met een golvende vorm van staal en eikenhout die uitnodigt om te wandelen. Een fraai voorbeeld van hoe de combinatie van ontwerp en techniek tot een aantrekkelijke en eenvoudige constructie kan leiden.
2. Ook de voetgangersbrug de Passerelle de Senghor, bij Quai d’Orsay, is een slim ontworpen brug. Links en rechts lopend kom je aan weerszijden van de Seine op het hoge kadegedeelte uit. Het middengedeelte van de brug buigt op een gegeven moment steiler door en gaat dan over in de treden van een trap. Hiermee kom je op de lager gelegen kades terecht. Op de brug, aan het hek, hangen honderden hangsloten van stelletjes die met het weggooien van de sleutel hier hun liefde bezegelden. Maar eerder dit jaar zijn vele ‘liefdessloten’ plots verdwenen. Toeristen en bewoners verdenken het stadbestuur van de mysterieuze verdwijning, maar dat ontkent elke betrokkenheid.

Liefdessloten

1. Van een heel andere orde van grootte is Nimoya op het dak van het Palais de Tokyo. Nimoya maakt deel uit van Art Home (spreek uit Arôme) en is een samenwerking tussen Electrolux en Palais de Tokyo. Op hun gezamenlijke site wordt het als volgt omschreven: “Come experience Nomiya, a boldly artistic architectural space that merges glass and steel, offering a breathtaking view of Paris. Designed by Laurent Grasso, this concept is inspired by the tiny intimate Japanese bars, much loved for their social qualities.” Nimoya – een tijdelijke constructie – heeft een tafel voor 12 personen en wordt gebruikt voor kleine workshops, lunches en diners met een prachtig uitzicht over de Seine en naar de Eiffeltoren.

Nimoya buiten

Nimoya binnen

BadBuiten opweg naar de Korte Ouderkerkerdijk

BadBuiten, zo heet het nieuwe, eerste drijvende zwembad in Nederland. Het ligt vanaf eind augustus in Amsterdam-Oost, aan de Korte Ouderkerkerdijk in de Amstel. Amsterdam volgt hiermee het voorbeeld van andere stadszwembaden in o.a. Berlijn, Parijs en Kopenhagen.

In tegenstelling tot eerdere berichten gaat het zwembad dus niet pas volgend jaar, maar al deze maand open. Het zwembad is tijdens Sail van 19 t/m 23 augustus tijdelijk geopend in de Zouthaven, bij het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Daarna vertrek het zwembad weer naar de Korte Ouderkerkerdijk, waar het op dit moment ook getest wordt. Enkele feiten:

• In 2010 zal het zwembad geopend zijn van eind augustus tot 1 oktober, van 11.00 – 23.00 uur. Vervolgens is het elke zomer geopend, in ieder geval tot en met 2013.
• Bij het zwembad komen twee bars.
• In het zwembad is ruimte voor 30 personen. De totale capaciteit (inclusief pontons) is 150 personen.
• Entree is € 4,- voor volwassenen en € 2,50 voor kinderen tot 12 jaar.
• Voor meer feiten, zie deze factsheet.

BadBuiten is een initiatief van Waternet. Met het zwembad vraagt Waternet aandacht voor het belang van schoon oppervlaktewater en een schone leefomgeving in Amsterdam. Hun ambitie: Amsterdamse grachten waarin gezwommen kan worden. Ik ben benieuwd of dit zal lukken. Het kan wel, zoals Kopenhagen heeft bewezen.

Update: augustus vorig jaar schreef ik onderstaande post over zwemmen in de stad en het plan voor een drijvend zwembad in de Amstel. Zojuist las ik op de site van AT5 dat het Amsterdamse plan een stap dichterbij is. Als het bestemmingsplan wordt goedgekeurd, kunnen we volgend jaar zomer terecht in een zwembad ter hoogte van de Korte Ouderkerkerdijk in Amsterdam-Oost.
Z
Zwemmen in de stad
Door Roel van Herpt, gepubliceerd op 6 augusuts 2009

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Het is zomer, de temperaturen stijgen en dan willen we zwemmen, ook in de stad. De afgelopen jaren zagen we de opkomst van het stadsstrand. Bekende voorbeelden zijn de Paris Plages, Beach Berlin en het Amsterdamse Strand-Zuid.

Erg leuk zo’n strand binnen de muren van de stad, maar zwemmen is meestal niet mogelijk. Dit is waarschijnlijk één van de oorzaken dat stadsstranden zoals Strand aan de Maas in Rotterdam en Strantwerpen inmiddels zijn gesloten. Open air stadszwembaden bieden hiervoor een uitkomst.

Bijvoorbeeld het Badeschiff in Berlijn, dat het zwembad combineert met een strandbar, club, concerthal en theater en dat ‘s winters wordt gebruikt als sauna. Of het Piscine Joséphine Baker in de Seine, meer een soort sportfondsenbad maar dan wel met relaxte bootterrassen in de buurt. Qua architectuur spant Kopenhagen de kroon. Deze stad heeft met het Harbour Bath en Kastrup Søbad zowel in de binnenstad als aan de rand van de stad (in zee!) twee mooi vormgegeven en publiek toegankelijke openluchtzwembaden.

Wat opvalt aan al deze voorbeelden is dat ze in meerdere of mindere mate een positieve impuls aan hun omgeving hebben gegeven. Nederland blijft achter: hoewel Amsterdam bezig is met plannen voor een drijvend zwembad in de Amstel, duurt het nog minimaal een jaar voordat we ook hier kunnen zwemmen in de stad.

Kastrup Søbad, bron: KAP Cris @ flickr

Apéro géants in Nantes

De nieuwe rage in Franse steden – apéros géants (gigantische borrels) -  is een variant van flashmobs. De laatste was afgelopen woensdag in Nantes met 9.000 feestende Facebookers. De apéros géants zijn een initiatief van mensen op Facebook die een oproep doen om een megaborrel te houden op een bepaalde datum en plaats. Tot nu toe is het een Franse rage, maar het zal een kwestie van tijd zijn dat  het overslaat. De volgende is gepland op 23 mei in Parijs onder de Eiffeltoren. Verwacht aantal gasten: 50.000! Ordehandhaving van dit soort evenementen, waarbij niemand verantwoordelijk is voor de organisatie, wordt – naarmate ze in omvang groeien – een grote uitdaging voor gemeenten.  In Nantes werden tientallen personen opgepakt ‘wegens openbare dronkenschap, drugshandel, vernielingen, diefstal en openlijke geweldpleging’. En een dronken deelnemer overleed aan zijn verwondingen toen hij van een brug viel. Is het een kwestie van tijd dat ze worden verboden of gaat de hype gewoon vanzelf over?

In de laatste decennia hebben steden ontdekt dat water van grote waarde is voor de leefbaarheid van een stad. In Amerika waren Baltimore en San Francisco hier leidend in. In Europa hebben steden als Amsterdam, Kopenhagen, Bordeaux en Lyon hun relatie met het water sterk verbeterd. Nu heeft ook Parijs kenbaar gemaakt dat de oevers van de Seine, die decennia lang auto(snel)wegen zijn geweest, binnenkort worden omgevormd tot boulevards voor fietsers en voetgangers. Als alles volgens plan verloopt, wordt in 2012 de lage kade van la rive gauche van de Seine – van Musée d’Orsay tot aan Musée du quai Branly – afgesloten voor verkeer. Auto’s zullen plaatsmaken voor wandelpaden, groen, een skateparcours, drijvende tuinen en terrassen. De rechteroever wordt autoluw gemaakt. De totale kosten voor de herinrichting van de oevers worden geschat op € 40 miljoen.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Albergo Sassi di Matera

Twee bijzondere hotels, maar zeer verschillend en beide met opvallende websites, maar ook die zijn zeer verschillend – One by the Five in Parijs en Albergo Sassi di Matera in Zuid-Italië. Beide uniek en opvallend. Beide zeer de moeite waard!

One by the Five in Parijs

Bron: Bookenligne @ flickr

CENTQUARTE brengt het 19e arrondissement weer tot leven

Dit voorjaar bezocht ik een aantal keer Parijs. Een bijzondere en niet de meest voor de hand liggende plek die ik eruit wil halen is CENTQUATRE of 104. Laat ik beginnen met wat historie: tot 1993 had de gemeente Parijs een monopolie op begrafenissen en alles wat daarbij hoorde. Aan de Rue d’Aubervilliers 104, in het 19^e arrondissement, was de ‘service municipal des pompes funèbres’ gehuisvest in twee enorme hallen. Hier werden begrafenisdiensten voorbereid, kisten getimmerd en de doden mooi gemaakt voor hun laatste reis.

Na een renovatie van €100 miljoen heropende het gebouw eind 2008 als het nieuwe centrum voor moderne kunst in Parijs:

“CENTQUATRE is a place of artistic creation and production unique in the world. Open to all forms of art, this 39,000 m² space is an original architectural whole in which art meets the public head-on.”

Klik hier om de embedded video te bekijken.

CENTQUATRE heeft een jaarlijks budget van €11 miljoen waarvan 30% uit eigen inkomsten moet gaan komen. Het gebouw bevat onder andere expositieruimten, ateliers (open voor publiek) en filmzalen. Er worden festivals georganiseerd, architectuurrondleidingen gegeven en er is gedacht aan charmante horeca en boetiekjes. Het leuke is dat de centrale ruimten functioneren als een overdekt, maar erg licht plein. Doordat het complex publiek toegankelijk is, geeft het een enorme boost aan de veelal arme en allochtone wijk waarin het ligt. Naast de revitalisatie van de wijk moet 104 ook een impuls geven aan de moderne kunst scène van Parijs. Ik vind het een erg geslaagd project, hoewel er ook nog wat opstartprobleempjes zijn.