David Kohn Architects

Living Architecture is een serie vakantiehuizen in Groot-Brittannië, gebouwd onder architectuur (zie ook deze blogpost). Het project is een initiatief van filosoof Alain de Botton. Volgens de website is Living Architecture:

‘a new social enterprise set up to revolutionise both architecture and UK holiday rentals.
We offer a chance to rent houses for a holiday designed by some of the most talented architects at work today, set in some of the most stunning locations in Britain. We have commissioned houses by MVRDV, NORD, Jarmund/Vigsnæs Architects, David Kohn Architects, Michael Patty Hopkins and Peter Zumthor.
We are dedicated to introducing you to the best of contemporary architecture, as well as to curating unique and enjoyable holidays’

De nieuwste aanwinst van het project is A Room for London, ontworpen door David Kohn Architects en kunstenaar Fiona Banner. Dit tijdelijke één-kamer-hotel-in-een-boot is sinds deze maand in de verhuur en is gelijk compleet volgeboekt voor 2012.

foto: Charles Hosea

In 2012 ligt de boot niet in het water, maar op het dak van de Queen Elizabeth Hall & Purcell Room in Londen (maps). Hier functioneert het als rustpunt in de hectiek van Londen, met uitzicht over de stad en de Thames.

foto: Charles Hosea

Van binnen ziet het ‘botel’ er zo uit:

entertainmentdesigner.com

Het bijzondere van de hotelkamer – naast de vormgeving en locatie – is dat het een eigen cultureel programma heeft. Er zijn verschillende musici, schrijvers en andere kunstenaars die in de hotelkamer zullen verblijven en werken. Hun werk zal online te bekijken en te beluisteren zijn via livestreams en podcasts.

Laten we hopen dat dit bijzondere initiatief na 2012 een nieuwe plek krijgt in de stad.

ZIP, of zitpaaltjes, is een tijdelijk project in Amsterdam, ontwikkeld door Jihyun David, een design studio in Amsterdam en Turijn. Op de site van ZIP staat te lezen: ‘ZIP is a temporary street installation inspired by the ‘amsterdammertjes’ and the Dutch bike’s culture. ZIP aims to activate street as a place to enjoy. ZIP invites us to consider the importance of the street as a social space instead of a mere traffic domain.

Het project brengt twee iconische aspecten van Amsterdam bij elkaar, namelijk fietsen (of fietszadels) en Amsterdammertjes. Ze geven de straat, al is het maar heel even, terug aan de voetganger om uit te rusten, om van de fraaie grachten te genieten of om een sigaretje te roken.

Afbeelding ZUS architecten, www.zus.cc

Verbinden is het toverwoord in Rotterdam. Een stad vol met parels, maar zonder duidelijke ketting, waardoor de stad maar niet van het negatieve imago af lijkt te komen. Twee nieuwe parels, het Schieblock en de Mini Mall, worden als het aan de initiatiefnemers ligt verbonden door Luchtsingel: een houten loop/fietsbrug over de Schiekade.

Vooruitlopend op de 5^e Internationale Architectuur Biennale volgend jaar (met ‘Making City’ als thema) lanceren architectenbureau ZUS en de IABR het project I Make Rotterdam. Hiermee willen de initiatiefnemers een impuls geven aan de stadsontwikkeling door middel van concrete projecten waaraan iedereen mee kan doen. Het eerste ‘deelproject’ van I Make Rotterdam is de Luchtsingel, een tijdelijke brug van 350 meter tussen Rotterdam CS en de Hofbogen, via het Schieblock, over grote barrières als de drukke Schiekade en het spoor:

Afbeelding ZUS architecten, www.zus.cc

De kosten van de houten brug van ca. € 450.000 worden gefinancierd middels crowdfunding. Als je geïnteresseerd bent, kun je op crowdfunding.imakerotterdam.nl voor € 25 een plank kopen met je eigen naam erin gestanst. Een brugdeel van 1 meter kost € 1.250. Een beetje zoals in de middeleeuwen, toen je het stadsburgerschap van Rotterdam kon kopen door 3.000 stenen bij te dragen aan de bouw van de toren van de Laurenskerk.

ZUS en de IABR hopen met dit initiatief, in combinatie met andere initiatieven op straatniveau, een hoogwaardige stedelijke verblijfsruimte te creëren. Het agendeert in ieder geval de verbindingsproblemen van de stad, en poogt er een op te lossen. Het low-budget en tijdelijke karakter passen daarnaast in het tijdsbeeld en contrastreren met de enorme grootschaligheid van de in de directe omgeving geplande ontwikkelingsprojecten. Er hoeven ‘slechts’ 17.000 planken verkocht te worden; wie biedt?!

Hannekes Boom op de Kop Dijksgracht - foto via thefredlees.com (Hans Frederiks)

Bij mooi weer is Amsterdam overvol. Maar terwijl de grachtengordel zucht onder de druk van bewoners en toeristen, ontstaan er nieuwe plekken aan de rafelranden van de binnenstad. Voorbeelden hiervan zijn de Kop Dijksgracht en Oostenburgereiland.

Allereerst de Kop Dijksgracht. Eind 2008 deden wij bij LAgroup, in opdracht van Projectbureau Zuidelijke IJoever, een studie naar mogelijke publieksvoorzieningen op deze schitterde plek bij CS. Als gevolg van de crisis kwam er uiteindelijk geen ‘gebiedsontwikkeling-oude-stijl’, maar schreef de gemeente Amsterdam een prijsvraag uit. Enthousiaste ondernemers met een goed plan voor tijdelijke horeca konden zich melden. Het resultaat is Hannekes Boom. Of, zoals het persbericht meldt, “een slow food restaurant dat Cradle-to-Cradle gebouwd is met een link naar de historie, een haven en terras”.

De locatie voor en na de komst van Hannekes Boom - rechterfoto via hannekesboom.nl

Even verderop op Oostenburgereiland ligt het voormalige Stork-terrein. Het gebied achter de Czaar Peterstraat is bij sommigen bekend van De Volkskrant/Het Parool (het INIT-gebouw) en de Convention Factory. Sinds kort vestigen ondernemers zich ook in de oude, industriële panden op het terrein. Zo opende eind 2010 restaurant Rosa & Rita in de voormalige kantine van de Nederlandsche Scheepsbouw Maatschappij:

Rosa & Rita - foto via petitepassport.com

En vorige maand werd ‘stadsoase’ Roest geopend in het Koud Gas Gebouw. Vroeger werd hier energie opgewekt voor de enorme Van Gendthallen, nu is het een café, theater, podium, expositieruimte en strand. Woningbouwcorporatie Stadgenoot, eigenaar van het gebouw en de Van Gendthallen, droeg bij aan de totstandkoming van Roest.

Roest - foto via Bert Kommerij @ flickr.com

Roest - foto via www.facebook.com/amsterdamroest

Voor ontwikkelaars zijn deze (tijdelijke) voorzieningen een slimme en relatief goedkope manier om gebieden te revitaliseren en op de kaart te zetten. Juist in deze economisch lastige tijd.

Als bezoeker moet je goed je best doen om er te komen, maar daar krijg je energieke plekken voor terug. Zelfs in de binnenstad van Amsterdam.

Klik op de map voor de routes naar Hannekes Boom (A), Rosa & Rita (B) en Roest (C).

Opnieuw een interessant voorbeeld van tijdelijkheid in Berlijn. Deze keer geen kunstwerk, tuin of horecagelegenheid, maar een slaapplek: SCUBE PARKS, een Berlijnse start-up, ontwierp strakke ‘scubes’ uit hout van ongeveer 7 m2 en waarin maximaal 4 personen kunnen overnachten.

De scubes kunnen overal tijdelijk worden neergezet. De eerste locatie is het Prinzenbad, een populair openluchtzwembad in Kreuzberg (maps). Hier zijn vijf scubes neergezet die tegen een schappelijke prijs kunnen worden gehuurd. Twee volwassenen betalen per nacht €49 doordeweeks en €59 in het weekend en op feestdagen. Prinzenbad heeft speciaal voor de scube-gasten een aparte ingang, een 24h-receptie en een fietsverhuur. Uiteraard kan men ook gebruik maken van de voorzieningen van het Prinzenbad, zoals de kinderspeelplaats.

En wat kun je van een scube zelf verwachten? Bedden, bedlinnen, een stopcontact, licht en wat bergruimte voor bagage. Voor douche en toilet maak je gebruik van de sanitaire voorzieningen van het zwembad (douchen kan alleen tijdens de reguliere openingstijden van het zwembad). En ten slotte het grootste voordeel van deze low budget overnachtingsplek: je bent altijd als eerste in het zwembad.

links ARTZUID (Bas de Boer, flickr.com), rechts Den Haag Sculptuur (Roel1943, flickr.com)

Kunst in de openbare ruimte kan zorgen voor verfraaiing van een buurt. Daarnaast is het een relatief laagdrempelige vorm van kunst omdat het meestal gratis toegankelijk is. Kunst in de openbare ruimte kan zowel permanent als tijdelijk van aard zijn. In de categorie ‘tijdelijk’ zijn op dit moment twee interessante voorbeelden gaande, namelijk ARTZUID in Amsterdam en Den Haag Sculptuur.

Hier volgt een inkijkje in mijn vergelijkend warenonderzoek van de twee evenementen:

In mijn ogen bieden de twee evenementen een verschillende beleving.

ARTZUID was voor mij een echte ontdekking van de buurt. Door de Amsterdamse Zuidas te betrekken in de route wordt een interessante verbinding gemaakt tussen een woon- en een werkgebied.

Den Haag Sculptuur is kleinschaliger dan ARTZUID. Het Haagse evenement legt meer de nadruk op de kunst zelf. En er zit meer samenhang in de tentoonstelling waardoor deze een diepere betekenis krijgt.

Maar de twee  cultuurevenementen hebben ook iets gemeen. Ze geven allebei een positieve en levendige uitstraling aan het gebied en aan de stad.

WIELS - foto Mitternacht @ flickr.com

Vorige week in Brussel bezocht ik WIELS, volgens zichzelf “een internationaal laboratorium voor de creatie en de verspreiding van hedendaagse kunst”. Hier heb ik de beste hedendaagse kunsttentoonstelling in tijden gezien: David Claerbout’s (wiki) The time that remains, geopend tot en met komende zondag 15 mei.

Ik wil het hier verder niet over de tentoonstelling hebben (zeg gewoon al je afspraken af en ga er komend weekend heen), maar wel over het bijzondere gebouw en de omgeving.

Het Blomme-gebouw vóór de renovatie

Eerst een stukje geschiedenis: WIELS is sinds 2007 gehuisvest in het Blomme-gebouw, een van de zeldzame voorbeelden van modernistische industriële architectuur in Brussel. Sinds 1930 deed het gebouw dienst als de brouwerij van Wielemans-Ceuppens – toen de grootste van Europa. In 1988 gaat de brouwerij failliet.

Na tal van renovatieplannen, wordt het Gewest Brussel in 2001 via een onteigeningsprocedure eigenaar van het gebouw. Er wordt een plan gemaakt voor de transformatie van het gebouw tot een centrum voor hedendaagse beeldende kunst – iets wat destijds ontbrak in Brussel. In 2005 start de herontwikkeling van het gebouw onder leiding van architectenbureau Art & Build en in mei 2007 opent WIELS zijn deuren.

WIELS presenteert zichzelf als kunstinstelling “die de functies van presentatieplek, werkplaats en kunsteducatieve werking integreert.” Het centrum heeft geen eigen, permanente collectie, maar ontwikkelt alleen tijdelijke activiteiten zoals beeldende kunsttentoonstellingen, lezingen en een internationaal artists in residence-programma.

Een doorsnede van het gebouw met alle functies - wiels.org

Naast activiteiten gericht op internationale kunst, heeft WIELS een interessant extra muros-programma gericht op de wijk. Deze wijk is de Brusselse deelgemeente Vorst (wiki), een typisch voorbeeld van eind 19^e-eeuwse, industriële (lees: lichtelijk vervallen) stedenbouw. Dit is Vorst gezien vanaf WIELS:

julius laid-back @ flickr.com

De activiteiten die WIELS in de wijk organiseert, variëren van kunst in de openbare ruimte tot educatieve activiteiten voor jong en oud. Een mooi voorbeeld hiervan is het project Camping Wiels, waarbinnen Nederlands- en Franstalige scholieren uit Vorst aan een kunstinstallatie werken en in het gebouw overnachten.

Camping Wiels - Manu Versaen @ wiels.org

Ten slotte heeft WIELS ook erg mooie horeca (zie hieronder) en verhuurt het zalen voor evenementen en congressen.

De voormalige brouwzaal, nu horeca - stephane333 @ flickr.com

Ik heb het vaker op deze blog gezegd, maar ook WIELS vind ik een goed referentieproject voor de 1,3 miljoen m2 lege kantoorruimte in Amsterdam.

Mooi detail in het gebouw: de trap - Simon Blackley @ flickr.com

Strijp S containerdorp

In de Eindhovensen Dagblad van 16 april stond het volgende bericht: Tussen voormalige Philips-iconen op Strijp S als het Ketelhuis, de Hoge Rug en het Klokgebouw wordt, als alles meezit, volgend jaar een nieuw en bijzonder ‘dorp’ opgetrokken; een dat is samengesteld uit 240 gestapelde zeecontainers.

Het moet plaats gaan bieden aan kleinschalige galerietjes en boetiekjes. Het plan van corporatie Trudo zit nog in de ontwerpfase. Het complex kan zowel in één keer (6.000 vierkante meter) als gefaseerd worden opgebouwd. Door hun plaatsing ontstaan volgens Trudo ‘prikkelende doorkijkjes en doorloopjes, waar je graag in ronddwaalt’. Het ontwerp is afkomstig van het Amerikaanse bureau LOT EK.

Buitengewoon in het land is een reizend openluchtrestaurant, geïnspireerd op het Amerikaanse Outstanding in the field. De komende zomer zal dit ‘restaurant zonder muren’ rondreizen langs bijzondere buitenlocaties in Nederland. Bij sommige diners kunnen meer dan 100 personen aanschuiven.

De organisatoren werken samen met lokale voedselproducenten, landeigenaren en restaurateurs. En als het regent? Dan zorgen de organisatoren voor een droog diner, bijvoorbeeld in een kas of stal.

Hier enkele vergelijkbare openluchtdiners in Amerika:

Via de blog, facebook en twitter vind  je meer informatie en kun je meedenken over het concept.

Afbeeldingen via www.buitengewooninhetland.nl